این مسأله بین رانندگان اتوبوس‌های بین شهری هم بسیار شایع است که در خط دوم هر آزادراهی با سرعت بسیار زیاد حرکت کرده و به تمام اتومبیل‌هایی که با سرعت مجاز در این خط حرکت می‌کنند با چراغ و بوق‌های بسیار ناهنجار اخطار می‌دهند و موجب تصادف راننده‌ای می‌شوند که با دستپاچگی باید انحراف به چپ و یا راست داشته باشد.
اینها شاید مشتی باشد نمونه خروار که غرور و فردگرایی ما چه طور می‌تواند مخاطرات جاده‌ای و شهری فراوانی ایجاد کند. البته به همه ‌اینها باید فردگرایی در استفاده از اتومبیل شخصی، عبور و مرور حق به جانب از ورود ممنوع‌ها و چراغ قرمزها، حرکت دنده عقب در اتوبان و حتی حرکت خلاف مسیر در خیابان‌های اصلی که مورد خاص و جالبی است را هم اضافه کرد.
همه‌اینها ریشه در سابقه خود برتربینی ما دارد؛ زیرا نپذیرفته‌ایم رعایت مسائل مربوط به رانندگی در نهایت به نفع همه است، همه‌ای که ما هم جزئی از آن هستیم.
پذیرش و البته آموزش این نکته به کودکان در خانواده و آموزش‌و‌پرورش یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است اگرچه ته‌ نشین شدن این رفتار در روحیات ما به سادگی قابل ترمیم نیست.
اینکه کشور ما از جمله کشورهای سرآمد در تلفات تصادفات رانندگی است نکته جدیدی نیست.
معمولاً در بررسی پدیده‌ها و مشکلات اجتماعی نگاه تک عاملی موجب شناخته نشدن شبکه دلایل در به وقوع پیوستن حوادث است.
اگر دقت کرده باشید در هر صحنه تصادفی عده زیادی در محل تجمع کرده و اعم از متخصص و غیرمتخصص نظر کارشناسی می‌دهند در حالی که ازدحام همین کارشناسان،  یک خیابان و یا یک آزادراه را بند می‌آورد.
مشکل تلفات رانندگی و یا گره‌های کور ترافیکی ما هم مانند همین صحنه تصادف، انبوه نظرات کارشناسی است که هر کدام به نوبه خود و بنا بر جایگاه سازمانی خود بخش دیگری را مقصر می‌دانند؛ خودروساز ایمنی جاده‌ها را، متولیان امور راه‌و‌شهرسازی خودروسازان را، راهنمایی‌و‌رانندگی کمبود اعتبار برای نظارت و نبود دقت و انحراف به چپ و تجاوز از سرعت مطمئنه را و سرانجام عامه مردم و رانندگان همه به غیر از خودشان را مقصر می‌دانند.
در این میان، کسانی که در تصادف جان خود را از دست می‌دهند با جملاتی مانند اینکه عمرشان به دنیا نبود، سرنوشت چنین می‌خواست، قفس این دنیا برایشان تنگ بود و... بدرقه می‌کنیم بی‌آن که بدانیم نقش خود ما و نبود فرهنگ رانندگی در بین عامه مردم تا چه اندازه در مرگ این عزیزان مقصر بوده است!
فردگرایی، نبود خلقیات کار جمعی، ترجیح منافع فردی بر جمعی و محق دانستن خود در هر موقعیتی سبب شده است که ما رانندگی را به عنوان پدیده‌ای اجتماعی که وابستگی کامل به فهم عمیق منافع جمعی دارد درک نکنیم.
برای مثال بارها دیده‌ایم که یک آزادراه اصلی به دلیل ترافیک در ورودی راست گرد یک آزادراه دیگر بند آمده است؛ زیرا اکثر رانندگان فارغ از سطح سواد، جایگاه اجتماعی ترجیح داده‌اند از منتها‌الیه سمت چپ ورودی سر خودروی خود را داخل مسیر کرده و زودتر راه را بگیرند و بروند و اگر از تک‌تک آنها سؤال کنی همه آنها به دلیل کار مهم خیلی عجله دارند بنا براین فرد خود را محق می‌داند که یک آزادراه دیگر که محل عبور و مرور هزاران نفر است را بند بیاورد.
مانند چنین پدیده‌هایی در جاده‌های بین شهری، روستایی و کلانشهرها کم نیست این موقعیت‌ها در نهایت موجب ناامنی در رانندگی و بروز تصادفات فراوان می‌شود که حاصل آن تلفات زیاد است.
به گزارش پایگاه خبری پلیس، در حالی که در بسیاری از کشورهای اروپایی تراکم خودرو بسیار بیشتر از میانگین آن در ایران است، اما در بسیاری از آمارهای ارائه شده تلفات رانندگی و تصادفات آنها بسیار کمتر از ماست؛ چراکه فرهنگ کار جمعی در آنجا نهادینه شده است و در برابر مرگ یک فرد همه کس خود را مسئول می‌دانند و آن را به قضا و قدر و سرنوشت آن شخص مرتبط نمی‌کنند.

/ 2 نظر / 7 بازدید
نمايشگاه هاست hostexhibition.com

با سلام به شما دوست عزيز از سايت من ديدن کنيد براي شما يک پيشنهاد خوب دارم تبديل و بلاگ شما به سايت دائمي هاستينگ رايگان هديه ما به شما با من در تماس باشين يا هو اي دي host_iran با تشکر[گل]

طراحي سايت

طراحي سايت به صورت حرفه ايي دوست عزيز اگه دوست داري سايت داشته باشي ما ميتونيم با کمترين قيمت ممکن براي شما هر نوع سايت با موضوع دلخواه ايجاد کنيم و يا ميتونيم وبت رو به سايت تبديل کنيم . ساخت انواع سايت هاي : خبري تفريحي ورزشي چت روم فروشگاهي دانلود و... راهاي تماس : Mail : MrDarvishi[at]Yahoo.com iD Yahoo : MrDarvishi 09175519630