جولان ارابه های مرگ در جاده ها

 خبر تلخ و تکان دهنده است، پنج نفر از اعضای یک خانواده که با خودرو سواری پژو از همدان به سمت بهار در حرکت بودند به علت انحراف خودرو از جاده با کفی تریلی برخورد کرده و به طرز دلخراشی جانشان را از دست داده‌اند. فرمانده پلیس‌راه سرعت بالا، عدم توجه کافی به جلو و ناتوانی راننده در کنترل وسیله ‌نقلیه را علت حادثه عنوان می‌کند.

 

 این اتفاق یکی از ده‌ها اتفاق تلخ و ناگواری است که هر روزه در معابر و جاده‌های این کشور شاهد آن هستیم و بازتاب آن را در اخبار و گزارشهای رسانه‌ها می‌بینیم. سالانه میلیو‌نها نفر در جهان در اثر حوادث جاده‌ای جانشان را از دست می‌دهند و تعداد حوادث جاده‌ای در بیشتر نقاط جهان رو به افزایش است


 

تصادفات جاده‌ای، علت عمده مرگ و میر در بسیاری از کشورهاست. برآورد می‌شود که نزدیک 50 تصادف جدی و یک تصادف کشنده در هر 80‌ثانیه به طور متوسط در سطح دنیا رخ می‌دهد که هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی را برای کشورها به دنبال دارد همچنین میزان این خسارات برابر یک تا دو درصد، تولیدات ناخالص ملی است.

تصدی‌ انسان در سیستم حمل و نقل جاده‌ای، عنصر اساسی است و اعتماد به عملکرد فردی، می‌تواند منتهی به ایجاد موقعیت‌های خطرناک شود.

 

در صورتی که اقدام اصولی برای کاهش این روند انجام نشود، پیش‌بینی می‌شود تا سال 2030 حوادث و تصادفات جاده‌ای هشتمین عامل مرگ ومیر در جهان شود. به گزارش سازمان جهانی بهداشت در سال 2004 حدود 2/1 میلیون نفر در جهان به علت حوادث جاده‌ای جانشان را از دست داده‌اند که این رقم معادل 3200 مرگ در روز است.

 به گزارش سازمان پزشکی قانونی تلفات حوادث رانندگی در پنج ماهه نخست سال جاری 9.8 درصد کاهش یافت و از هشت هزار و 540 فوتی در مدت مشابه سال گذشته به هفت هزار و 706 نفر در سال جاری رسیده است.

 بر اساس این گزارش آمار تعداد مصدومان حوادث رانندگی در پنج ماهه نخست امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل 2.5 درصد افزایش یافته است. در مرداد ماه امسال 29 هزار و 385 نفر در حوادث رانندگی مصدوم شدند که نسبت به مدت مشابه 2/6 درصد افزایش یافته است.

 شتباهات و خطاهای راننده، معمولاً علت اصلی حدود 60 تا 70 درصد تصادفات جاده‌ای است. البته برخی از کشورها بر این باورند که این درصد، بین 80 تا 90 درصد است.

 در واقع، رخدادهای جاده‌ای این باور را ایجاد کرده که تصادفات روی می‌دهند و برای جلوگیری از آن، هیچ کاری نمی‌توان کرد و به سختی می‌توان مردم یا دولتها را متقاعد کرد که امکان تغییر هست؛ اما حقیقت چیز دیگری است؛

 اگر این موارد اجتناب ناپذیر بود و هیچ کاری نمی‌شد برای آن انجام داد، بی‌تردید مقوله یاد شده در درون انسان ترس و وحشت ایجاد می‌کرد؛ اما آنچه در این‌باره می‌توان گفت، وجود دانش و آگاهی برای جلوگیری از وقوع بخش اعظم اینگونه رخدادهاست؛ حتی در کشور‌هایی که از نظر درآمد در سطح پایین و متوسط هستند.

 تصادفات جاده‌ای تا کنون جان میلیون‌ها نفر را گرفته است. هم اکنون تقریبا مسئولین تمام کشورهای جهان درباره شمار کشته‌ها و مجروحان جاده‌ای که سبب آسیب‌های شدید اقتصادی و اجتماعی می‌شوند، ابراز نگرانی می‌کنند.

 سازمان بهداشت جهانی و بانک جهانی برآورد کرده بودند که در سال 1990 تصادفات جاده‌ای در بیش از صد عامل شناخته شده مرگ یا معلولیت در مقام نهم است و پیش‌بینی کردند تا سال 2020 این عامل به مقام ششم در مرگ و میر و مقام سوم در معلولیت همیشگی و مقام دوم در سالهای از دست رفته عمر تبدیل شود.

 بنابراین، خطر تصادفات رانندگی به لحاظ شمار قربانیان به مراتب بیشتر از جنگها و درگیری‌های مسلحانه است. تصادفات رانندگی مستقیم و غیر مستقیم بر بیشتر مولفه‌های امنیت بشری تأثیر می‌گذارد؛ افزون بر این، تصادفات رانندگی برای آن دسته از خانواده‌ها و جوامعی که تحت تأثیر این رویداد قرار گرفته‌اند، پیامد‌های مستقیم و غیر مستقیم بسیاری دارد که بر خلاف بسیاری از بیماری‌های دیگر که در سنین پیری نمایان می‌شوند (مانند بیماری‌های قلبی عروقی تنفسی)، این رویداد، افراد بسیار جوانتر را تحت تأثیر قرار می‌دهد که در کار تولید در جامعه حضور و بهره‌وری بیشتری دارند.

به‌طور قطع یک راننده عادی در طول عمر رانندگی خود حداقل در یک تصادف مقصر خواهد بود؛ این یک باور عمومی است.

در سوی دیگر، واکنش کلی رانندگانی که در تصادفات درگیر می‌شوند، این است که به تصادف به‌عنوان رخدادی نادر، غیرقابل پیش‌بینی و خارج از کنترل انسان مسئولیت‌پذیر نگاه می‌کنند، ضمن اینکه پیش از تصادف تصور می‌کنند دارای چنان طبیعت منحصر به‌فردی هستند که هرگز چنین حادثه‌ای برای آنها اتفاق نخواهد افتاد. با این وجود برای راننده فرضی ما تصادف گذشته از غیرقابل پیش‌بینی بودن اساسا غیرقابل اجتناب هم هست. اینکه رانندگان فکر می‌کنند خودشان نسبت به دیگر رانندگان ایمن‌تر هستند، احتمالا براساس چنین تفسیری است که فقط افراد دیگر هستند که در تصادفات کشته می‌شوند.

بدون شک سرعت بالا یکی از اصلی‌ترین عوامل برزو تصادفات است و از آنجا که در تعادل بین ایمنی و قابلیت جابه‌جایی نقش دارد، رانندگان عاقل ممکن است در موارد متفاوت تصمیمات متفاوتی را اتخاذ کنند. اگر افزایش سرعت را در کم خطر‌ترین قسمت‌های سفر متمرکز کنیم می‌توانیم با کمترین میزان افزایش خطر، سرعت متوسط سفر را بالاتر ببریم. به‌هرحال، باید اصول را همیشه در ذهن داشته باشیم. سرعت بالاتر موجب افزایش خطر تصادف می‌شود و اگر تصادفی رخ دهد، شدت جراحات به‌طور قطع با میزان سرعت افزایش می‌یابد.

در پایان ذکر این نکته ضروری به نظر می‌رسد؛ طی چند سال گذشته سوانح و حوادث به میزان قابل توجهی کاهش داشته که با عدد همه رسانه‌های جمعی در حوزه آموزش و فرهنگ‌سازی انجام شده و با وجود این کاهش چشمگیر سوانح رانندگی اما همچنان آمار حوادث جاده‌ای بالاست و اگر بخواهیم این روند کاهش را استمرار دهیم گزینه اول همچنان آموزش و ارتقای فرهنگ رانندگی است.



تاريخ : ۱۳٩٢/۸/٦ | ٢:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : ا.عقیلی ا | نظرات ()
------------------------------------------------------------------------------------------
  • پاپو مارکت | بک لینک
  • کد اخبار



    استخدام